یه روز سرکلاس، دکتر فرهنگی درباره اثرات تبلیغات صحبت می کرد. که یه بار در انتخابات آمریکا، چند روز مانده به انتخابات، موسسه گالوپ یک نظر سنجی انجام داده بود که برتری یکی از کاندیداهارو نشوون می داد. بعد از انتخابات نتیجه عکس شد.
موسسه گالوپ که یکی از معتبرترين موسسات نظرسنجي در جهانه به دنبال این تغییر نظر عمومی درباره یکی از کاندیداها ، موضوع را بررسی کرد . نتیجه بررسی ها نشان داد که چند روز قبل از انتخابات کاندیدای مورد نظر در هنگام پخش یکی از فیلم های مشکلات آمریکا و بی خانمان ها، چند قطره ای اشک ریخته بود. در بررسی انجام شده، مردم گفته بودند که کسی که تحت تاثیر احساسات خود واقع شود، صلاحیت اداره کشور را ندارد.
البته این روند در کشور ما برعکس بوده است. یادم می آید بیشترین باری که تحت تاثیر قرار گرفتم ، گریه آقای خاتمی در هنگام کاندیداتوری در دور دوم انتخابشان بود. ما آنقدر روزهای سختی گذرانده بودیم که با وجود دلخوری از خاتمی ، باز معنای اشک اش را می فهمیدیم .
به نظر می رسه روزهایی که اشک دولتمردان و افراد در جستجوی قدرت، اعتبار و هم رأیی می آورد، به پایان رسیده است. این روزها اگر کاندیدایی یا حامیانشان اشکی می ریزد حالت تهوع می گیرم.
پ.ن.آقایان به خودتان زحمت ندهید اشکهایتان را نگهدارید، به جایش عمل کنید. امروز دیگر کسی گول این اشک ها را نخواهد خورد.
